تبلیغات
تردید! - بحثی در مورد نوحه و تاثیر آن در احادیث 2
یکشنبه 20 دی 1388

بحثی در مورد نوحه و تاثیر آن در احادیث 2

   نوشته شده توسط: ولی احراری    

حدیث3520 محمد بن علی بن الحسین قال سئل الصادق ع عن اجر النائحة فقال لاباس به قد نیح علی رسول الله ص.    

از امام صادق ع سوال شد در باره اجر و مزد نوحه امام صادق ع فرمود: اشکالی ندارد برای رسول خدا ص هم نوحه خوانده شد.      

             واژه نیح  

وسایل الشیعه جلد 3 ص 242 باب کراهیة النوح لیلا و ان تقول ...

حدیث 3520 محمد بن علی بن الحسین قال سئل الصادق ع عن اجر النائحة فقال لاباس به قد نیح علی رسول الله ص.   

از امام صادق ع سوال شد در باره اجر و مزد نوحه امام صادق ع فرمود: اشکالی ندارد برای رسول خدا ص هم نوحه خوانده شد.      

وسائل الشیعه جلد 22 ص 402 حدیث 28894  محمد بن الحسن بإسناده عن أحمد بن محمد بن عیسی عن أخیه جعفر بن عیسی عن خالد بن سدیر أخی حنان بن سدیر قال سألت أبا عبدالله ع عن رجل شق ثوبه علی أبیه او علی أمه أو علی قریب له فقال: لابأس بشق الجیوب قد شق موسی بن عمران علی أخیه هارون و لایشق الوالد علی امرأته و تشق المرأة علی زوجها و إذا شق زوج علی امرأته أو والد علی ولده فکفارته حنث یمین و لا صلاة لهما حتی یکفرا أو یتوبا من ذلک فإذا خدشت المرأة وجهها أو جزّت شعرها أو نتفته ففی جزّالشعر عتق رقبة أو صیام شهرین متتابعین أو إطعام ستّین مسکین و فی الخدش إذا دمیت و فی النتف کفارة حنث یمین و لاشیئ فی اللطم علی الخدود سوی الإستغفار و التوبة و لقد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیات علی الحسین بن علی ع و علی مثله تلطم الخدود و تشق الجیوب.   

ابن سدیر گفت سوال کردم از امام صادق ع در باره مردی که لباس خود را در مصیبت پدرش یا مادرش یا نزدیکانش، چاک می کند (چه حکمی دارد)؟ پس امام صادق ع گفت: چاک زدن لباس اشکالی ندارد موسی بن عمران ع برای برادرش لباسش را چاک کرد (ولی) پدر برای زنش نباید لباس چاک کند و زن برای شوهرش لباس چاک می کند (یعنی اشکالی ندارد) و وقتی مردی برای زنش یا پدری برای فرزندش کفاره او مثل کفاره شکستن قسم است و (این پدر و شوهر) نمازشان پذیرفته نمی شود تا زمانی که کفاره را پرداخت کنند یا از این عمل خود، توبه کنند و وقتی که زن  خود را خراش داد و یا موی خود را قطع کرد یا کند پس در برابر کندن مو باید یک بنده آزاد کند یا دو ماه پشت سر هم روزه بگیرد یا شصت فقیر را غذا بدهد در خدشه وارد کردن وقتی که خون بیرون آید و در کندن (کفاره) قسم است و در لطمه زدن به صورت غیر از استغفار (کفاره لازم) نیست و به تحقیق که زنان فاطمی، در مصیبت حسین بن علی ع، لباس های خود را چاک و صورت های خود را لطمه زدند و برای مثل حسین ع (البته) به صورت ها لطمه زده می شود و لباسها را چاک زده می شود.                                                        

حدیث 3 الحسین بن محمد عن عبدالله بت عامر عن علی بن مهزیار عن علی بن إسماعیل الهیثمی عن الربعی بن عبد الله عن أبی عبدالله ع قال: إن الصبر و البلاء یستبقان إلی المؤمن فیأتیه البلاء و هو صبور و إن الجزع و البلاء یستبقان الی الکافر فیأتیه البلاء و هو جزوع.         

امام صادق ع گفت: صبر و بلا، به سوی مومن سبقت می گیرند پس بلا به مؤمن می رسد در حالی که او صبور است و بی صبری و بلا، به سوی کافر سبقت می گیرند پس بلا به او می رسد در حالی که او بی صبر است.        

بحار الانوار جلد 79 ص 102 باب 16 باب التعزیه و المأتم و آدابهما   

 و عن جعفر بن محمد ع أنّه قال نیح علی الحسین بن علی سنة فی کل یوم و لیلة و ثلاث سنین من الیوم الذی أصیب فیه و کان المستور بن مخرمة و جماعة من أصحاب رسول الله یاتون مستترین مقنعین فیستمعون و یبکون.  

جعفر الصادق ع گفت: به درستی که برای حسین پسر (علی بن ابی طالب) ع  از شبی که در آن سال به او مصیبت رسید، به مدت یک سال در هر روز و شب، نوحه خوانده شد و گروهی از اصحاب پیامبر ص می آمدند و به صورت پوشیده و با مقنعه پس گوش می دادند و گریه می کردند.                                                                   

واژه الجزع   

کافی جلد 3 ص 22 باب الصبر و الجزع و الاسترجاع ...

حدیث 1 عدة من أصحابنا عن سهل بن زیاد عن احمد بن محمد بن أبی نصر و الحسن بن علی جمیعا عن أبی جمیلة عن جابر عن أبی جعفر ع قال قلت له ما الجزع قال أشدّ الجَزَع الصّراخ بالویل و العویل و لطم الوجه و الصدر و جز الشعر من النواصی و من اقام النواحة فقد ترک الصبر و اخذ فی غیر طریقه و من صبر و استرجع و حمد الله عز و جل فقد رضی بما صنع الله و وقع اجره علی الله و من لم یفعل ذالک جری علیه القضاء و هو ذمیم و احبط الله تعالی اجره.                                                                                        

  ترجمه: جابر از امام باقر ع (جابر گفت) گفتم جزع چیست؟ گفت: شدید ترین جزع ناله به ویل و و عویل و لطمه زدن به صورت و سینه و کشیدن مو از جلوی سر و کسی که نوحه بر پا کرد به تحقیق صبر را ترک کرده و آنرا در غیر راهش گرفته و کسی که صبر کرد و آیه استرجاع کرد ( یعنی آیه انا لله و انا الیه راجعون را خواند) و حمد خدای عزیز و جلیل کرد پس به تحقیق راضی است به آنچه خدا کرد و اجرش با خدا است و کسی که قضایی (مصیبتی) بر او وارد شد و اینگونه نکرد در حالی که ملامت شده است، خدا اعمال نیکش را می پوشاند (و ثوابش را باطل می کند).

کافی جلد 8 ص 206 حدیث 251  

ترجمه: وقتی که عثمان آباذر را به ربذه (فرستاد) تبعید کرد امیرالمومنین ع و عقیل و حسن ع و حسین ع و عمار بن یاسر او را همراهی کردند و وقتی که زمان وداع رسید علی ع گفت ای ابوذر بدرستی که در راه خدا غضب کردی به او امید داشته باش آن قوم از برای تو برای دنیایشان می ترسیدند و تو از آنها برای دینت ترسیدی پس تو را کوچ دادند از دنیای فانی و نابود شدنی. و به بلا تو را امتحان کردند به خدا قسم اگر آسمان و زمین بر بنده ای تنگ شود و سپس او برای خدا پرهیز داشته باشد خدا برایش راه خروجی قرار می دهد پس با غیر از حق(خدا) أنیس نباش و از غیر از باطل وحشت نکن.

سپس عقیل گفت : ای ابوذر تو می دانی ما تو را دوست داریم و ما می دانیم که تو ما را دوست داری و تو در مورد ما حفظ کردی (حقوقی) را که مردم ضایع کردند غیر از اندکی از مردم. پس ثواب تو بر خداست و به همین دلیل اخراج کنندگان تو را اخراج کردند و سیر دهندگان (تبعید کنندگان) تو را سیر دادند پس ثواب تو بر خداست پس بپرهیز از خدا و بدان طلب عافیت از بلا بی صبری (و جزع) است و کند شدنت از عاقبت از روی ناامیدی است پس نا امیدی و بی صبری را رها کن و بگو خدا مرا کافی است و بهترین وکیل است. 

پس حسن ع گفت: ای عمو این قوم به سوی تو آمدند همان گونه که می بینی و خدا ناظر است پس یاد خدا را از خود دور مکن، با یاد جدایی از آن و سختی آنچه بر تو وارد می شود به خاطر، نرمی بعد از آن (آخرت) و صبر کن تا پیامبرت را ملاقات کنی، در حالی که از تو راضی است ان شاء الله.

سپس حسین ع گفت: ای عمو خدا قدرت دارد که تغییر دهد آنچه را که می بینی و او هر روز شأنی دارد این قوم به خاطر دنیا مانع  تو شدند و تو به خاطر دین مانع آنها شدی. پس آنچه ترا مانع شدند ترا بی نیاز نمی کند، و آنان خود را محتاج آنچه از آن منعشان کردی نمی بینند، پس بر تو باد به صبر، به درستی که خیر در صبر است و صبر از کرم است و رها کن بی صبری (و جزع) را چون بی صبری ترا بی نیاز نمی کند. 

پس عمار گفت: ای ابوذر خدا کسانی را که ترا به وحشت انداختند به وحشت انداخت. و کسانی که ترا ترساندند ترساند. به خدا (قسم) از سخن حق مردم چیزی مانع نشد جز دوستی و اعتماد به دنیا، آگاه باش اطاعت (خدا) به همراهی با جماعت و اجتماع است، و شاهی و سلطنت برای کسی است که بر آن غلبه کرده است و این قوم (یعنی حاکمان آن زمان) مردم را دعوت به دنیا کردند و مردم اجابت کردند به سوی آن. و دینشان را به آنها بخشیدند. پس در دنیا و آخرت زیان کردند و این زیانی آشکار است.

 پس ابوذر گفت: سلام و رحمت خدا بر شما پدرم و مادرم فدای این صورت ها. من وقتی شما را می دیدم رسول خدا را یاد می کردم به سبب شما و من ناراحت و غمناکم که غیر شما در مدینه ساکن (یعنی حاکم) شد و این بر عثمان سنگین است که من در همسایگی مدینه باشم. همان گونه که بر من سنگین بود که با معاویه در شام باشم. از خدا خواستم که سکونت مرا به روستایی که کمترین صدایی در آن نمی شنوم (مقدر کند) و به خدا (قسم) من غیر خدا را قصد و اراده نکردم و وقتی خدا همراه من است وحشتی ندارم و خدا مرا کافی است. غیر از او خدایی نیست توکل بر او کردم که پروردگار عرش بزرگ است و درود خدا بر سید ما محمد و آل او که پاکانند.    

بحار جلد 99 ص 52 باب 5 باب کیفیة زیارته علیه السلام                                                     زیارة مولانا و سیدنا أبی الحسن الرضا ع کلّ اوقات صالحة لزیارته و أفضلها فی شهر رجب، روی ذالک عن ولده أبی جعفر الجواد ع  و هی ... السلام علی من أمر أولاده بالنیاحة علیه  قبل وصول القتل الیه السلام علی دیارکم الموحشات ...            

از امام الجواد فرزند امام رضا ع: ... سلام بر کسی که امر به نوحه خواندن برای خودش کرد قبل از اینکه به قتل برسد سلام بر خانه ترسناک تو ...                                                      

تنزیه الانبیاء (سید مرتضی یک جلدی انتشارات شریف رضی قم) فی تنزیه سیدنا محمد المصطفی ص المروی عن النبی ص أنه قال: إن المیت لیعذب ببکاء الحی علیه. و ... و روی المغیرة بن شعبة عنه ص أنه ص قال: من نیح علیه فإنه یعذب بما نیح.                

در کتاب تنزیه الانبیاء از پیامبر ص نقل شده که گفت: به درستی که میت به سبب گریه کردن زنده بر او عذاب می شود. و ... و مغیره پسر شعبه نقل کرده است که رسول خدا فرمود: کسی که برای او نوحه بخوانند پس به درستی که او عذاب می شود به خاطر آنچه نوحه بر او خوانده شده است.    

بحار جلد22 ص 451 باب 14 باب فضائل أمّته ص و ما أخبر بوقوعه فیهم و نوادر أحوالهم حدیث6 (به نقل از کتاب) الخصال (للشیخ صدوق رحمة الله علیه) أبی عن علیٍ عن أبیه عن الحسن بن ابی الحسین الفارسی عن سلیمان بن جعفر البصری عن عبدالله بن الحسین بن زید عن أبیه عن جعفر بن محمد ع عن آبائه عن علی ع قال: قال رسول الله ص أربعة لاتزال فی أمتی إلی یوم القیامة  الفخر بالاحساب و الطعن فی الانساب و الاستسقاء بالنجوم و النیاحة و أن النائحة إذا لم تتب قبل موتها تقوم یوم القیامة و علیها سربال من قطران و درع من جرب.                                                                                  رسول خدا ص گفت چهار چیز است که دائما در أمّت من تا روز قیامت وجود دارد فخر کردن به حسب و نسب و طعنه زدن به نسب (دیگران) و طلب باران از ستارگان و نوحه (خواندن و گوش دادن)  و نوحه اگر از آن توبه نشود روز قیامت می ایستد و بر او داروی ( نوع خاصی از دارو بوده) جرب قطره قطره می ریزد ( گفته شده این هم یکی از عذاب های عذاب جهنم است به دلیل گرم و داغ بودن آن و سیاه بودن و دردناک بودن آن) و زره از مرض جرب بر او پوشیده است.

 مستدرک الوسائل جلد 17 صفحه 26 باب 22 استحباب ذکر الحسین ع ...

حدیث 20647 الشیخ ابراهیم الکفعمی فی جنته عن سکینة بنت الحسین ع قالت لما قتل الحسین ع اعتنقتُه فأغمی علیّ فسمعته یقول:                                   

شیعتی ما إن شربتم       ریّ عذب فاذکرونی       

او سمعتم   بغریب           او شهید فاندبونی      

سکینه دخترامام حسین ع گفت: وقتی که حسین ع کشته شد او را بوسیدم، پس غم مرا گرفت پس شنیدم که می گفت : شیعه من زمانی که آب درخشنده و دست نخورده آشامیدید یاد من کنید یا شنیدید (داستان) غریبی یا شهیدی را پس برای من ندبه کنید.