تبلیغات
تردید! - بحثی در مورد اینکه آیا جنبش سبز شکست خورده است؟

بحثهایی مطرح می شود مبنی بر اینکه جنبش سبز شکست خورده است، جنبش سبز قدرتش حضور در خیابانها بود و حالا دیگر این توانایی امکان را ندارد که در خیابانها حضور پیدا کند، محدودیتها در اینترنت بیشتر شده است و شبکه ای رسانه سبز ایران رسا روزی یک ساعت برنامه دارد که کمترین دسترسی به آن وجود دارد شبکه های ماهواره ای هم با پارازیت قطع شده اند؟ سایتهایی که اخباز سبزها را منتشر می کند فیلتر شده اند، جنبش سبز قدرت مانور ندارد، ولی مردمی که گمان می رود کنترل شده اند کجا رفته اند؟، دانشگاه ها کنترل می شود، اساتید بازنشست شده و یا با محدودیت هایی امکان تدریس از آنان سلب می شود، سبزها امکان مانور و اظهار نظر در اماکن عمومی ندارند، به چه چیزی اعتراض داشته اند؟ آیا از نظرات خود برگشته اند؟ از مطالبات آنها کم شده است یا بیشتر، از آنچه که به آن اعتراض داشته اند برگشته اند؟ یا بیشتر و مصمم تر شده اند و به دنبال فرصتی می گردند که مخالفت خود را ابراز کنند؟ آیا از تعداد معترضین کم شده یا به تعدادشان افزوده شده است؟ آیا زمان به ضررشان بوده است؟  

جنبش سبز باید چه کار کند؟ آیا باید حالت انقلابی به خود بگیرد؟ در آن صورت چه اتفاقاتی ممکن است روی دهد؟ آیا نتیجۀ آن قابل پیش بینی است؟ آیا باز هم می تواند شعار اصلاح طلبی بدهد؟ آیا در آن صورت اصلاحات ممکن می شود؟ در مقابل آن چه هزینه ای باید بپردازد؟ آیا هزینه آن ارزش نتیجه اش را خواهد داشت؟ آیا تابحال در قبال هزینه ای که جنبش سبز پرداخته است نتیجه ای عایدش شده است؟ کم نیستند صاحب نظران و اساتید دانشگاه اصلاح طلبی که نتایج بدست آمده را بیش از هزینۀ پرداخت شده برای آن می دانند و معتقدند با حرکت قانونی و نرم و دموکراتیک نه تنها از روش اصلاح طلبانه پایبند خواهیم ماند بلکه این جنبش به تدریج عمیقتر و پخته تر خواهد شد و توسعۀ بیشتری پیدا خواهد کرد.

در صف مخالفان و معارضان جنبش سبز چه خبر است؟ آیا انسجام و وحدت بیشتری یافته اند؟ آیا به تعدادشان افزوده شده است؟ آیا از روحیۀ عالی و بهتری برخوردارند؟ اساسا آیا زمان به نفعشان به پیش می رود؟ آیا مردم روز به روز به صف مخالفان پیوسته اند؟ آیا مخالفان توانسته اند وجهۀ خود را در میان مردم بازسازی کنند؟ در این مدت دو طرف سعی در افشاگری بر علیه همدیگر و شخصیت های همدیگر کرده اند افشاگری کدام یک بیشتر مورد قبول و پذیرش مردم قرار گرفته است؟ آیا نگرانی های مردم ازبین رفته است؟ این نگرانی ها از اصلاح طلبان است یا مخالفان آنها؟ مردم به کدام سو هنوز اعتماد بیشتری دارند؟      

جنبش سبز به رنگ ظاهری نیست و همن گونه که به حضور در خیابانها هم نیست هنوز جنبش سبز امکان ابراز وجود هم دارد برای مثال اگر اصلاح طلبها بدون هر گونه علامت سبز و حتی با سکوت و تقیۀ کامل مخالف ماهیانه یک بار یا یک هفته در میان یک بار در نماز جمعه ها حضور پیدا کند نمی تواند با محاسبه اختلاف جمعیت وجود و حضور خود را به رخ مخالفان بکشد؟ ممکن است همۀ افراد و تفکرها نتوانند این کار را بکنند ولی مقداری که توان حضور در چنین کاری را داشته باشند برای ابراز و اعلام حضور کافی خواهد بود. و نیز می توانند در کوهها و بیابانها و گردشها و اردوها حضور خود را مطرح کنند.

به یاد آوریم که مقتدای ما امام علی ع حتی کسی را نداشت که با او درد دل کند و درد دل خود را در چاه می گفت تا شاید مقداری از ناراحتی های خود کم کند و دعا می کرد خدایا مرا از این مردم بگیر. ولی جنبش سبز اکثریت مردم را با خود دارد، مردمی که آنگونه نیست که دلش با جنبش و شمشیرش بر علیه آنان باشد، بلکه آگاه ترین مردم و شجاع ترین مردم و اخلاقی ترین انسانها این مردم را همراهی می کنند و اگر جانفشانی نمی کنند به دلیل این است که آن را خلاف اصلاح طلبی و نتیجه بدست آمده از آن را مخالف اهداف آن می دانند، این جریان رشد و توسعۀ ایران و مردم ایران را می خواهد و این نتیجه با اصلاح طلبی و حرکت در مسیر قانون امکان پذیر است و تا زمانی که حرکت مردم ایران به سمت رشد و توسعه و علم و آگاهی و دموکراسی و عدالت و امنیت است جنبش سبز و اصلاح طلبی هم وجود و حضور دارد.