تبلیغات
تردید! - نوحه امری مرجوح یا راجح؟
سه شنبه 30 آذر 1389

نوحه امری مرجوح یا راجح؟

   نوشته شده توسط: ولی احراری    

خواندن نوحه و شنیدن آن در احادیث امری مرجوح است و اگر موجب حزن و غم زیاد شود و نیز اگر با مبالغه های دروغ همراه باشد ممنوع و حرام است. نوحه خواندن در مصیبت های معمولی یعنی رحلت انسان ها ممکن است کفاره هم داشته باشد. در احادیث معصومین ع نوحه موجب جزع می شود و جزع ضد و منافی صبر است از این جهت نوحه تاثیری درست ضد اعمال عبادی دارد کما اینکه قرآن و احادیث انسان را به صبر و بردباری دعوت می کند. غایت چیزی که از احادیث می توان فهمید این است که همۀ موارد نوحه حرام نیست، ولی اینکه ترجیحی داشته باشد و بتوان گفت بهتر است نوحه خوانده شود از هیچ حدیثی استفاده نمی شود. احادیثی که گاهی برای ترجیح نوحه آورده می شود اگر تمام آن حدیث آورده شود به خوبی معلوم می شود که بیش از آنکه راجح باشد مرجوح است. نوحه به آهنگ غمناک و حزین گفته می شود. 

هر امری که ترجیح نداشته باشد توقع ثواب از انجام آن و نیز نذر آن دارای اشکال است. و برای بزرگداشت و تعظیم معصومین ع لازم است به سخنان آنان گوش داده و به امور آگاهی بخش و غیر از نوحه خوانی متمسک شویم. 

به نظر می رسد ضعف هایی که در احادیث در مورد نوحه رسیده به این دلیل باشد که انسان در زمان شنیدن نوحه بدون توجه به معنی آنچه گفته می شود گریه می کند، ولی گریه کردن اگر با خواندن شعری در مورد حادثۀ کربلا یا خواندن قرآن و یا هر سخن با محتوای خوبی که انسان با فهم و درک آن متاثر می شود و گریه می کند و اشک می ریزد امری خوب و پسندیده است. تداوم غمناک بودن موجب گرفتگی و ناراحتی های قلبی و عصبی و بداخلاقی و خشونت می شود. آهنگ های حزین غیر از نوحه هم می تواند حکم نوحه را داشته باشد. اما در مورد نوحه برای شهادت معصومین ع و مخصوصا امام حسین ع نقلی از احادیث نداریم که مستحب بودن نوحه را در شهادت معصومین ع برساند ضمن این که آن احادیثی که بیان کرده که نوحه موجب جزع (یعنی بی قراری و بی صبری) می شود در نوحۀ معصومین ع هم این تاثیر وجود دارد.

احادیث نوحه را در «بحثی به نام بحثی در نوحه و تاثیر آن در احادیث» در این وبلاگ آورده ام.

و السلام